Արչիններ

Ժամանակակից կրոնը։ Հավատացյալ արչինցիները ավանդաբար դավանում են սուննի իսլամ։ Ժողովրդին պատկանելը ինքնին չի որոշում անձնական համոզմունքները։ Վաղ հավատալիքները։ Դրանք վերականգնվում են ծեսերով, ավանդազրույցներով և պատահական գտածոներով։ Իսլամից առաջ եղած դավանանքի ամբողջական գրավոր համակարգ չի պահպանվել։ Քրիստոնեական ազդեցությունը։ Սերգեևան բերում է հին պատմություններ քրիստոնեական անցյալի մասին։ Երբ եկավ իսլամը։ 2002 թվականի ակնարկում նշված է ոչ ուշ քան X դարի թվագրում՝ հիմնված քուֆյան հուշարձանների մասին տեղեկությունների վրա։ Ինչու է թվագրումը վիճելի։ Առաջնային մենագրության մեջ Սերգեևան ուղղակիորեն հաղորդում է վստահելի թվագրման բացակայության և վաղ քուֆյան արձանագրությունների անհաջող որոնման մասին։ Հին հաղորդագրության վերապատումը չի փոխարինում հուշարձանի ուսումնասիրությանը։ Աստիճանական հաստատումը։ Արչիի վերին թաղամասերի ավելի ուշ դարձի մասին ավանդազրույցը վկայում է ոչ միաժամանակյա փոփոխությունների հիշողության մասին։ Սա դարձի օրացուցային գրառում չէ։ Մզկիթները և ուսուցումը։ Մզկիթային կյանքը, կադիները, արաբալեզու գիտությունը և Կումուխի հետ կապերը ամրապնդում էին իսլամը հասարակական մշակույթում։ Ավանդազրույցներ հոգևոր ուսուցիչների մասին։ Սուրեյի ժողովածուում Բուտտա Զիյավդինովը պատմում է Մամմադիբիրի և նրա հրաշագործ ընդունակությունների մասին։ Հրապարակումը պատմությունը նշում է որպես բանահյուսություն. հերոսի XVII դարով թվագրումը չպետք է փոխարինի ստուգված կենսագրությանը։ Օրացույցը և տնտեսությունը։ Ազգագրագետները արձանագրել են առաջին ակոսը, գարնան դիմավորումը և անձրև կանչելու ծեսը։ Դրանց պատմական ձևերը չի կարելի ինքնաբերաբար վերագրել բոլոր ժամանակակից ընտանիքներին։ Իսլամը և տեղական պրակտիկաները։ Նկարագրված անձրևի ծեսը ներառում էր դիմակավորված, ջրով ողողում, մուսուլմանական աղոթք և կարիքավորներին օգնություն։ Տարբեր մշակութային շերտեր գոյություն են ունեցել կողք կողքի։ Կրոնական կյանքի լեզուն։ Արաբական բառապաշարը արտացոլում է կրոնական և մշակութային կապերը։ Որոշ ծեսեր և օրհներգերկատարվում են արչիներենով։ Խորհրդային շրջանը։ Համադաղստանյան ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս կրոնական հաստատությունների սահմանափակումները՝ ընտանեկան որոշ պրակտիկաների պահպանման պայմաններում։ Սա տարածաշրջանային համատեքստ է, ոչ թե Արչիբի առանձին վիճակագրություն։ XX դարի վերջը։ Կրոնական կրթության և համայնքների հասարակական կյանքի ընդլայնումն ուղեկցվում էր ավանդույթների մասին վեճերով։ Բոբրովնիկովի ուսումնասիրությունը դիտարկում է այդ գործընթացները Դաղստանի մասշտաբով։ Բանավոր հիշողությունը։ Ոգիների մասին գրառված պատմությունները ցույց են տալիս կոնկրետ կատարողների սյուժեները։ Դրանք չեն ապացուցում ամբողջ ժողովրդի միատեսակ հավատալիքները։