ანდიელები

წინანდელი რწმენები. მათ ფოლკლორის, ადგილობრივი ლექსიკისა და ეთნოგრაფიული ჩანაწერების მიხედვით აღადგენენ. შემორჩენილია ცალკეული ფენები და არა სრული ძველი კანონი. ცობ. ეთნოგრაფები მას წინანდელი რწმენების უზენაეს ღვთაებად აღწერენ. სახელი შემორჩა ფიცებსა და კეთილ სურვილებში, რომლებიც მოგვიანებით მუსლიმურ გარემოში გადააზრეს. ცა, მნათობები და სახლის სულები. ჩაწერილია მზისა და მთვარის პერსონიფიკაცია, წარმოდგენები „ქარის დედაზე“ და სახლის გველზე. ეს არის ცნობები კონკრეტული სოფლების ფოლკლორის შესახებ. ბაჰარგანი და წმინდა ლანდშაფტი. მთები, მასალები და გამოქვაბულები შედიოდა წვიმის გამოთხოვისა და განკურნების რიტუალებში. მკვლევარები თვალს ადევნებენ ამ ადგილების მნიშვნელობის ცვლილებას ისლამის მიღების შემდეგ. ცნობები ქრისტიანობის შესახებ. აგლაროვი მოჰყავს ადგილობრივი ქრონიკა ჯვრის წინანდელი თაყვანისცემის შესახებ. ეს წერილობითი ტრადიციაა, რომელიც სხვა მონაცემებთან უნდა შევადაროთ; ის არ ადგენს ყველა თემის ერთიან ქრისტიანულ პერიოდს. ისლამის გავრცელება. სეფერბეკოვი ისლამიზაციას XIII–XV საუკუნეებს მიაკუთვნებს; აკადემიური ნარკვევი XIV საუკუნეს გამოყოფს. ეს ჩარჩოები აღწერს თანდათანობით პროცესს და არა ყველა სოფლის ერთდროულ მოქცევას. როგორ გამყარდა რელიგია. მეჩეთები, მედრესეები, კადიების მოღვაწეობა და არაბული წიგნიერების სწავლება ისლამს საზოგადოებრივ ინსტიტუტებში ათავსებდა. ცოდნის გადაცემა ადგილობრივ მეტყველებასაც ეყრდნობოდა. XVI საუკუნის სწავლულობა. აგლაროვი მოჰყავს ჩანაწერი სუფიზმის შესახებ წიგნზე, რომელიც მოლა ჰაჯი-ალის მედრესეში 1562 წელს გადაიწერა. ეს განვითარებული რელიგიური განათლების მოწმობაა. სუნიტური ტრადიცია. რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის თანამედროვე ცნობარები მორწმუნე ანდიელებს სუნიტ მუსლიმებად ახასიათებენ. ეთნიკური კუთვნილება არ განსაზღვრავს ადამიანის პირად შეხედულებებს. XVIII საუკუნის მუსლიმური თემი. 1782 წლის წერილი შეიცავს მიმართვას ყურანზე დაფუძნებული ფიცისადმი. ის ადასტურებს საზოგადოებრივივალდებულებების კონკრეტულ ეპოქაში. ზიქრი და მოწყალება. ბაჰარგანზე ლოცვის დროს აღწერილია ზიქრი და სადაყას განაწილება. მკვლევარები ამ პრაქტიკების მთების თაყვანისცემასთან შერწყმას რელიგიური კულტურის ადგილობრივ ისტორიულ ფორმად განიხილავენ. საბჭოთა დრო. რელიგიური დაწესებულებების შეზღუდვა ცვლიდა თემების სწავლებასა და საჯარო საქმიანობას. წეს-ჩვეულებების ოჯახური გადაცემა ახალ პირობებში გრძელდებოდა. XX საუკუნის ბოლოს აღორძინება. დაღესტანში კვლავ გაფართოვდა რელიგიური განათლება და მეჩეთების ღია საქმიანობა. ამავდროულად წარმოიშვა კამათი ადგილობრივი რიტუალების დასაშვებობის შესახებ. რწმენა და თანამედროვეობა. სულებზე და ამინდის რიტუალებზე ისტორიული მოთხრობები დღევანდელი ანდიელების რწმენათა საერთო ჩამონათვალი არ არის. ტრადიციების შენარჩუნების ხარისხი განსხვავებულია.