ლეზგები

ისლამამდელი რწმენები. საველე კვლევები ინახავს ცნობებს ბუნების ძალებზე, დამცავ მოქმედებებსა და სულებზე. რეკონსტრუქცია ეფუძნება გვიანდელ ჩანაწერებს, რიტუალებსა და ენას: ის არ იძლევა ძველი ლეზგების სრულ, უცვლელ „კატეხიზმს“. მზე, მთვარე და ატმოსფერული მოვლენები. სამურის ხეობის ლეზგებთან დაფიქსირებულია ციური მნათობების გაპიროვნება, ღუცარისა და ალპანის ხატები. მათი ფუნქციები სამეცნიერო რეკონსტრუქციაში დაკავშირებულია ცასთან, ქუხილსა და კეთილდღეობასთან. გვიანდელ ცნობებში ეს ხატები უკვე ისლამურ წარმოდგენებთან ურთიერთქმედებენ. ადგილობრივი ტრადიციების განსხვავებები. 2014 წელს ყარჩაღის ხეობაში შეგროვებული მასალები აჩვენებს მითოლოგიური პერსონაჟებისა და მუსლიმური ცნებების საკუთარ შერწყმას. შეუძლებელია ერთი სოფლის ჩანაწერის გავრცელება ყველა თემსა და ყველა ეპოქაზე. ქრისტიანობა ადრეულ შუა საუკუნეების რეგიონში. კავკასიის ალბანეთი და აღმოსავლეთი კავკასია იყო ქრისტიანული მისიებისა და სხვადასხვა კულტის თანაარსებობის სივრცე. ეს რეგიონული მოწმობები არ ამტკიცებს, რომ თანამედროვე ლეზგების ყველა წინაპარი ერთდროულად ერთ კონფესიას აღიარებდა. არაბული ლაშქრობები და ისლამიზაციის დასაწყისი. VIII საუკუნის სამხედრო კამპანიებმა შეეხო ლაკზსა და სამურის ხეობას. ბილისტანის ალყა მარვანის ჯარების მიერ 738 წელს კონკრეტული მოვლენაა; ციხესიმაგრის აღება თავისთავად არ ადგენს ყოველი სოფლის მოქცევის თარიღს. რატომ არ არსებობს მოქცევის ერთი თარიღი. მკვლევარები სამხრეთ დაღესტანს ისლამის გავრცელების ადრეულ ზონას მიაკუთვნებენ, არაბული პერიოდიდან დაწყებული. რწმენის განმტკიცება, მეჩეთების წარმოშობა და რელიგიური ნორმების ათვისება ხანგრძლივ პროცესს შეადგენდა, რომელიც ყველა ადგილისთვის ერთნაირი არ იყო. აბუ მუსლიმი ადგილობრივ მეხსიერებაში. ქრონიკა „თა’რიხ აბუ მუსლიმ“ ისლამიზაციასა და მეჩეთებს რელიგიური გმირის მოღვაწეობას უკავშირებს. მისკინჯის ნუსხა გადაწერილია 1845–1846 წლებში. ნუსხის დათარიღება, ნაწარმოების შექმნის დრო და აღწერილი მოვლენების ისტორიულობა სხვადასხვა საკითხია მეჩეთი, მეცნიერი და მოწაფე. მექთებსა და მედრესეებში ასწავლიდნენ არაბულ წიგნიერებასა და რელიგიურ დისციპლინებს. სწავლულობა ხსნიდა კავშირებს სოფლებსა და დაღესტნის საზღვრებს მიღმა; არაბული და მშობლიური ენა სხვადასხვა ფუნქციას ასრულებდა. სუნიტური ტრადიცია. მორწმუნე ლეზგების უმრავლესობისთვის დამახასიათებელია სუნიტური ისლამი, ისტორიულად დაკავშირებული შაფიიტურ სამართლებრივ სკოლასთან. ეთნიკური წარმომავლობა ადამიანს რელიგიურობის გარკვეულ ხარისხს არ უწესებს. მისკინჯა და შიიტური თემი. მისკინჯაში შემორჩენილია შიიტური ტრადიცია. ის ლეზგების რელიგიური მრავალფეროვნების ნაწილია. მისი ისტორია უნდა განვიხილოთ სამხრეთ დაღესტნისა და ირანის კავშირების კონტექსტში, ხოლო წარმომავლობის შესახებ ადგილობრივი გადმოცემები ცალკე უნდა შემოწმდეს. სუფიზმი და მაგომედ იარაღელი. ვინი-იარაღელი ღვთისმეტყველი, რომელიც 1771–1838 წლებში ცხოვრობდა, ნაქშბანდიური ტრადიციის მნიშვნელოვანი მოძღვარი და დაღესტნისა და ჩეჩნეთის იმამების სულიერი ავტორიტეტი გახდა. მისი მოღვაწეობა მუსლიმური ისტორიის ახალ ეტაპს ეკუთვნის და არა ხალხის პირველად მოქცევას. საბჭოთა პერიოდი და რელიგიური მეხსიერება. ანტირელიგიური პოლიტიკა ზღუდავდა ინსტიტუტებსა და საჯარო სწავლებას, მაგრამ ცოდნის ოჯახური გადაცემა და ადგილობრივი პრაქტიკა გრძელდებოდა. რელიგიური ცხოვრების პოსტსაბჭოთა აღდგენა შეისწავლება როგორც რთული პროცესი სხვადასხვა მიმართულებითა და შიდა კამათით. მომლოცველობა და სიწმინდეები. შალბუზდაღი მუსლიმური მომლოცველობის მნიშვნელოვანი ადგილია. მუზეუმის მასალები მას ადგილობრივი რელიგიური ცხოვრების კონტექსტში აღწერს. რელიგია დღეს. ლეზგინური გამოიყენება რელიგიურ მეტყველებასა და საგანმანათლებლო ტექსტებში. 1990-იანი წლების დასაწყისიდან ისლამური ლიტერატურის გამოცემის განახლებამ გააფართოვა მშობლიურ ენაზე სწავლის შესაძლებლობები. მორწმუნის ცხოვრება მოიცავს არა მხოლოდ საჯარო რიტუალს, არამედ პირად არჩევანსაც.